Revenge of the Goldfish by Sandy Skoglund

فهرست آثار شماره سه:
اردیبهشت ۹۱

داستان کوتاه: قبل از خواب شب بخیر بگو
خراش

داستان کوتاه میهمان: از امروز
افکار غریب یک بیگانه

سخن آغازین: «نمی‌دانم در اینجا باید چه گفت. از ادبیات از سینما؟ از فلسفه؟ از تعطیلی؟ از گشایش؟ یا یک بیت شعر حافظ؟ مشکلات اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی را بگویم یا چند خبر درباره‌ی ادبیات و کتاب و... چندی پیش برای دوستی، به تقاضای خودش چیزی نوشتم در دفترچه‌ای که دستم داد. نوشتم: بنویس، اما نه با کلمات، نه به قصد کلمات. و فکر کردم چقدر سخت است بی‌کلمات نوشتن. چقدر سخت است بی‌حضور نوشتن. اینکه کلمات شماره نشود در ذهن‌ات و اینکه شماره‌ها هر روز بالا و پایین نشود در پمپ‌بنزین، در بازار در...» متن کامل را بخوانید

. داستان کوتاه

. قبل از خواب شب بخیر بگو/نویسنده: تیمور قادری «اين هوای تهران هم انگار چربی دارد. هر وقت می‌روی بيرون و توی خانه خودت را می‌خوارانی، چرک تا عمق چهار ميلی‌متری ناخن‌ات را لاک سياه می‌زند و بايد حمام بروی. صابون و حوله‌ات بايد جدا باشد، به تيغ‌ها دست نزنی چون اچ‌آی‌وی شايع شده. يک عمر با حوله‌ی دست و صورت خودم را خشک كرده‌ام. "ما"‌ی شهرستانی را چه به اين حوله‌های سرتاپا پوست خرسی. اين‌ها به كنار، وقتی "تو"‌ی شهرستانی از خجالت آب می‌شوي كه از حمام بيرون می‌آیی و فرشته‌ای با لباسی سفيد و ماسکی بر دهان، توی حمام می‌رود و عمليات پاک‌سازی را با ضدعفونی‌هایی كه تبليغات ماهواره قدرت پاک‌كنندگی‌شان را بی‌نظير توصيف كرده است، انجام می‌دهد. ده دقيقه حمام كرده ای، نيم ساعت پاک می‌كند.» داستان را بخوانید

. خراش/نویسنده: مریم غلامی «تمام تنش را سوهان کشید. برای مردان زنگ زدگی چندان اشکالی نداشت، اما کسی از تمیزی بد ندیده بود. دهانش را بست و بینی‌اش را گرفت و فوت کرد. به مرور حتما تمام غر شدگی‌ها خوب می‌شد. جلوی آینه ایستاد و خودش را نگاه کرد. چشمانش را بست و بین چشمها کمی روغن زد. تصویر را نگاه کرد. تصویر برق می‌زد. دستهایش را جلوی چشمانش گرفت تا نور به چشمانش نرسد و تصویر را واضح‌تر ببیند. تصویر زن آدم واضح‌تر شد. باز اما گم بود. خودش می‌دانست چیست. خودش می‌دانست کیست.» داستان را بخوانید

. داستان کوتاه میهمان

. شعر

. دونالد بارتلمی

 . بازی/نویسنده: دونالد بارتلمی/ترجمه: راحله فاضلی «من و شاتول از میزفرمان مواظبت می کنیم. من و شاتول زیر زمین زندگی می کنیم و مراقب میزفرمان هستیم. اگر روی میزفرمان اتفاق خاصی بیفتد، باید کلیدهایمان را داخل قفل مناسب بیندازیم و کلیدهایمان را بچرخانیم. شاتول یک کلید دارد و من هم یک کلید دارم. اگر کلیدهایمان را همزمان بچرخانیم، پرنده پرواز می کند، سویچ های بخصوصی فعال می شود و پرنده پرواز می کند. اما پرنده هرگز پرواز نمی کند. در این 133 روز پرواز نکرده . در این فاصله من و شاتول همدیگر را می پاییم. هر کدام یک 45  بسته ایم و اگر شاتول رفتار غیرعادی داشته باشد باید به او شلیک کنم. من هم اگر رفتاری غیرعادی داشته باشم  شاتول باید به من شلیک کند. ما مواظب میزفرمان هستیم و به شلیک به همدیگر و به پرنده فکر می کنیم. رفتار شاتول با فیش های اتصال عجیب است. عجیب است؟ نمی دانم. شاید او یک حرام زاده خودخواه واقعی باشد، شاید شخصتیش درست شکل نگرفته، شاید دوران کودکی اش غیرطبیعی بوده. نمی دانم.» ترجمه را بخوانید

. سلطان جاز/نویسنده: دونالد بارتلمی/ترجمه: علیرضا اجلّی «منظورت همون صداس که شبیه بریدن لبه‌ی تیز زندگیه؟ همون صدا که شبیه عبور خرس‌های قطبی به حفره‌های یخ قطب شماله؟ شبیه پرواز گروهی یه گله گاوه؟ همون صدا که شبیه شیرجه رفتن شیرماهی تو دریاس؟ شبیه سیگار کشیدن سوراخ آتش‌فشان در دامنه‌ی مت‌کاتمایه؟ همون صدا که شبیه راه رفتن بوقلمون وحشی وسط یه جنگل پهن و آرومه؟ شبیه جویدن درختان توسط سگ آبی در مرداب آپالاچیانه؟ شبیه قارچ‌های صدفی رشد کرده بر روی یک درخت صنوبره؟ شبیه خرآهوی سرگردان در کوهستان رشته‌کوه نوادا اِ؟ همون که شبیه چمنزار سگای بوس‌کنه؟ شبیه جادوگر علف‌ها یا پیچ‌وخم رودخانه‌هاس؟ شبیه ملچ‌ملوچ کردن نهنگ کوچک دریایی که در کنار شنل سمور داره علف دریایی می‌خوره؟ همون صدا که شبیه جنب‌وجوش کوتی‌موندیس در تجمع سرتاسر منظره‌ی آرکانزاسه؟ همون صدا که...» ترجمه را بخوانید

. گفت‌وگو

. نشست سه نفره‌ی علیرضا اجلی، افسانه فرقدان و تینا محمد حسینی درباره‌ی پست‌مدرنیسم/قسمت اول «علیرضا اجلی: پست‌مدرنیسم یک نوعی از ساده‌نویسی درونش هست که دارد بر ضد سرمایه‌داری و پاپیزه شدن همه‌ی عناصر زندگی این طبقه قیام می‌کند. افسانه فرقدان: به نظر می‌رسد آثار این‌چنینی داریم. اثری مثل "شب ممکن" محمد حسن شهسواری تا حدی یک کار پست‌مدرنیستی اصیل است و بی‌سروته هم نیست. تینا محمد حسینی: پست‌مدرنیسم لزومی داشته که حضور دارد و ما باید به دنبال لزوم وجود پست‌مدرنیسم باشیم. این ایسم‌ها همیشه همراه با لزوم وجودشان حضور پیدا می‌کنند و مدتی در بین صاحب‌نظران و فیلسوفان و نویسندگان جایی باز می‌کند و بعد ایسمی دیگر جایش را می‌گیرد.» متن کامل را بخوانید

. نگاه ویژه

. داستان ترجمه

. شعر ترجمه

. مجموعه هایکوهای مسابقه‌ی یادمان جرالد برادی/ترجمه: علیرضا اجلی ترجمه را بخوانید

-------

شماره پیشین: شماره یک

شماره دو

شماره بعدی: اول تیر