short story:poetry:essay
cafedastan@gmail.com
شماره یک

فهرست آثار شماره یک:
بهمن ۹۰

داستان کوتاه: مرد کارهای نیمه تمام
داستان بلند: کافه پاریس

شعر 1: پنجه
شعر 2: بیایید از اول مرور کنیم
شعر 3: آبستن دوران
شعر 4: چشمهایت بنفش 
شعر 5: سایه ی زنی در من

داستان ترجمه 1: صورتی مثل قرص ماه
داستان ترجمه 2: چیزهای کوچک
داستان ترجمه 3: ساعات کاری من

شعر ترجمه 1: خداحافظ
شعر ترجمه 2: زنان گمشده
شعر ترجمه 3: گمشده
شعر ترجمه 4: ماه بدر و فریدا

نقد 1: نقدی بر مجموعه داستان "دو تا نقطه"
نقد 2: گذر از سکانس های ممنوع
نقد 3: تولیدی ادبی و ساختمند در داستان پارسی

گزارش: هم‌پالکی‌های جویس و تعطیلی کتابناک

سردبیر: علیرضا اجلّی
با آثار: علم ناز حسن زاده، آبتین غلامپور، معصومه میرابوطالبی، مریم حبیبی، نیلوفر انسان، لادن جمالی، پروانه حسین زاده، علی امینی، لاله حیدرزاده، فاطمه عقیلی، فرهاد خاکیان دهکردی، افسانه نجومی، حمیدرضا اکبری شروه و روح الله کاملی
شماره اول ماهنامه کافه داستان با همکاری
"جایزه ادبی لیراو"

 

 

 

. داستان کوتاه

مرد کارهای نیمه تمام/نویسنده: علم ناز حسن زاده «می‌داند که داستان‌هایش چاپ نخواهند شد. چون برای زمان حال جواب نمی‌دهد. او با سانسورچی‌ها به توافق نخواهد رسید و با خودسانسوری هم که سر سازش ندارد. ترجیح می‌دهد صبر کند تا وقتش برسد. متنفر است از این‌که جملات با ارزش او زیر تیغ سانسور بروند و مورد تجاوز کسانی قرار بگیرند که دستمزد می‌گیرند که ادبیات را اخته کنند. سانسور یعنی جایگزینی تحمیلی، که برای او غیرقابل پذیرش، جانکاه و کشنده‌ی روح است. انرژی نوشتن را از او می‌گیرد، آن هم در زمانی که هر نویسنده‌ای به یک مشوق وفادار نیاز دارد و نه کسی که روی مخش چکش بکوبد و او را اصلاح کند.» داستان را بخوانید

. داستان بلند

. کافه پاریس/نویسنده: آبتین غلامپور «سزاوار این نبودم که این گونه مجازات شوم. در کنجِ این تاریک‌خانه آن‌ها هرلحظه به من نزدیک‌تر می‌شوند. انگار ابزاری در دستانشان خودنمایی می‌کند. ابزاری که می‌خواهند با آن روحِ مرا بیرون بکشند و به آن دستور دهند: "شکنجه شو". مانندِ مردمی که آن بیرون نقاب بر صورتشان است و خنجر در دستانشان می‌درخشد... شاید آن‌ها بودند که می‌خواستند مرا به اینروز بیندازند. شاید این طرحِ شوم تنها برای بیماری چون من ریخته شده بود. آنها در گوشم فریادِ درمان می‌زدند و روحِ مرا هرزه می‌خواندند... روحی که طفلِ  حاصل از تجاوزِ خودشان است... و من در گوشه‌ی این اتاق، تنها تا سر رسیدنشان فرصت دارم تا خودم را تشخیص بدهم» داستان را بخوانید

 

 

 

 

. شعر

. پنجه/شاعر: معصومه میرابوطالبی شعر را بخوانید

. بیایید از اول مرور کنیم/شاعر: مریم حبیبی شعر را بخوانید

. آبستن دوران/شاعر: نیلوفر انسان شعر را بخوانید

چشمهایت بنفش/شاعر: لادن جمالی شعر را بخوانید

 

سایه‌ی زنی در من/شاعر: پروانه حسین زاده شعر را بخوانید

 

 

 

. داستان ترجمه

. صورتی مثل قرص ماه/نویسنده: جک لندن/ترجمه: علی امینی ترجمه را بخوانید

. چیزهای کوچک/نویسنده: ریموند کارور/ترجمه: لاله حیدرزاده ترجمه را بخوانید

. ساعات کاری من/نویسنده: گرولد اشپت/ترجمه از آلمانی: فاطمه عقیلی ترجمه را بخوانید

 

 

 

. شعر ترجمه

. خداحافظ/شاعر: الن هاپکینز/مترجم: پروانه حسین‌زاده ترجمه را بخوانید

. زنان گمشده/شاعر: لوسیل کلیفتون/ترجمه: نیلوفر انسان ترجمه را بخوانید

. گمشده/شاعر: سُهیر حماد/ترجمه: نیلوفر انسان ترجمه را بخوانید

. ماه بدر و فریدا/ شاعر: تد هیوز/مترجم: لاله حیدرزاده ترجمه را بخوانید

 

 

 

 

 

 

. مقاله و نقد

1: نقدی بر مجموعه داستان "دو تا نقطه" نوشته‌ی پیمان هوشمندزاده/فرهاد خاکیان دهکردی  «یکی از مهمترین ویژگی‌های این مجموعه داستان، عطف توجه از جهان بیرونی به دنیای تاریک و مبهم ذهن است. اگر واقعیت عبارت است از برداشتی که اذهان منفرد از جهان مشهود دارند، آن گاه این ویژگی مشهود می‌شود که «پیمان هوشمند زاده» به جای تلاش عبث برای باز تولید واقعیت، هزارتوی پررمزوراز شخصیت‌ها را می‌کاود و اینگونه برخورد با شخصیت‌ها و ذهنیتشان مبتنی بر دیدگاه بنیادستیزی است که در اوایل قرن بیستم با نظریه روانکاوانه‌ی فروید مطرح شد. مطابق با این نظریه، ذهن هم شامل خودآگاهی است و هم شامل بخش مهمتر و تاثیرگذارتری که «ضمیر ناخودآگاه» نامیده می‌شود. پس اعمال و رفتار فرد ممکن است خاستگاهی کاملن غیرارادی و ناخودآگاه داشته باشند. «هوشمندزاده» به جای پرداختن به ظاهر شخصیت‌ها و توصیف مشروح لباس یا محل زندگی آنها، همچون یک روانکاو به واقعیت‌های ناپیدا در ضمیر ناخودآگاه توجه می‌کند و شناختی از سازوکارهای این ساخت تاریک اما تعیین کننده روان شخصیت‌ها را به خواننده می دهد.» نقد را بخوانید

2: گذر از سکانس‌های ممنوع/ افسانه نجومی «هر بار سخن از شعر زنان به میان می‌آید، به گونه ای بحث درباره ی زبان زنانه نیز از لابه لای نوشتار خودش را به نمود می‌کشاند. گویی طرح مبحث اولی خود به خود متضمن بر جسته نمایی مبحث دوم (زبان زنانه) می‌شود تا جایی که به ناگزیر مرز میان آن دومی‌شکند، با یکی شدن هر دو مطلب ، پایه و بدنه ی  شعرها بر اساس نگاه و نگرشی یکنواخت شکل می‌گیرد، و در نهایت مخاطب، یکسان شمردن این هردو را در متن به عنوان ویژگی ساختاری می‌بیند و می‌‌پذیرد ، با این همه پل زدن از میان آن همه  پیچ و خم و دهلیز تنها برای رسیدن به جوهره ی شعر ، جسارتی ویژه می‌طلبد و نگاهی مملو از تامل . اتفاقی که در تک تک مونولوگ های این دفتر (از عصای شکسته ی نیچه تا عصر مچاله ی لورکا) به وضوح رخنمون می‌شود تا زبان –فرم – مضامین و ساختار شعر را عجین شده در زبانی زنانه نشان دهند.» نقد را بخوانید

3: تولیدی ادبی و ساختمند در داستان پارسی/حمیدرضا اکبری شروه  «شخصیت مستلزم بوجود آوردن تصوری می باشد که من خواننده در آن بایستی همدستی خلاقانه‌ای داشته باشیم و با استفاده از کلمات یک شخص را بسازیم لذا تو ضیحات مختلفی از یک فرد همراه با توصیف های مستقیم و غیر مستقیم از کنش ها و واکنش های آن فرد کافی است تا غالب خوانندگان را به تصویری از فرد برساند . در واقع با این شرح می خواهم بیان کنم شخصیها و وقایع و هر موضوع دیگری که در این مجموعه داستان می باشد، یک تولید ادبی و یا یک ساخت محسوب می گردد.» نقد را بخوانید

 

 

 

. گزارش

1: هم‌پالکی‌های جویس و تعطیلی کتابناک/روح الله کاملی «جویس داستان عجیبی دارد که کاملن با قالب و شخصیت و روان ما ایرانی‌ها نعل به نعل است و مو لای درز این شباهت نمی‌رود. فارینگتون نامی توسط رئیسش در اداره توبیخ می‌شود. او شب به باده نوشی می‌رود و سعی می‌کند با افراط در نوشیدن، خشم و غضبش را از رئیس خالی کند اما وقتی به خانه باز می‌گردد متوجه می‌شود غضب هم چنان هست و او را می‌سوزاند. وقتی به خانه پا می‌گذارد به بهانه‌ای واهی چوب را بر می‌دارد و پسر کوچکش را زیر ضربات چوب می‌گیرد. اما چه ربطی داشت این چند خط تفسیر داستان «هم پالکی‌های» جیمز جویس با تعطیلی خود خواسته یا همان تبعیدِ در عالم مجاز کتابناک.» گزارش را بخوانید

 

 

 

سایت‌ها و وبلاگ‌های همکار شماره‌ی اول، بعد از درج خبر انتشار شماره‌ی اول می‌توانند در قسمت نظرات برای ما آدرس سایت یا وبلاگ‌شان را بفرستند تا در قسمت زیر درج شود.

سایت‌های همکار شماره‌ی اول: فرهنگ‌خوان،مرور، دوشنبه، خبرگزاری مهر

وبلاگ‌های همکار شماره‌ی اول: یک اسکنر تارک نگر، همه ی بهانه های بودن من، رضا جوانروح، صدا کن مرا