ودوباره مانند نوزادی که از رحم مادرش
به این دنیا پا می گذارد
از همان راه رفته باز گشته ایم
مثل همان نوزاد که از آب و گِل در نرفته
آنچنان در گِل دنیای نکبت بار
مثل خر ملای نصرالدینی خر غلط می زند

ماهم در گل فرو مانده ایم
آقا اجازه!!
ما قرصمان دیر شده است
بسیار عاشق شدیم
آخرینش همین چند وقت پیش بود
که عاشق سوسک کاسه توالت شدیم

و دلمان نیامد زیر پا له اش کنیم
آقا اجازه!!
ما مدرن را دوست نداریم
هنوز آش برایمان بهترین غذاست
ما با پیتزا کاری نداریم
ما هنوز
با کرسی خوش نشین تریم

تا بخاری کازی یا فن کوئل
آقا اجازه ما روزی چند قرص می خوریم؟!
ما قرصمان دیر نشده؟!
آقا ما حالمان خوب است
گناهی نکرده ایم

جز اینکه یک سطل آب به چشمه ای ریختیم که خشکیده بود
تا اگر کسی به آنجا رفت تشنه برنگردد
داخل پرانتز می گویم
(ما نگران دختر مو بور بودیم تا دیگر از چشمه با سطل خالی برنگردد)
آقا ما هوایی شده ایم
اجازه داریم کمی هوا بخوریم

آقا اجازه می دهید از شما اجازه بگیریم
تا شما اجازه بدهید که
قرصمان را بخوریم؟!
ما نگرانیم
نگران تمام کسانی که هوایی شده اند
هوای دل به دلشان زده

آقا اجازه
یک حرف محرمانه بگوئیم؟!
بعضی از بس مردم را رنگ کرده اند
مداد رنگیهایشان تمام شده
تنها رنگ سفید بی مصرف مانده
من سفید را دوست دارم
من دوست دارم شب را سفید قلم بزنم
آقا ما همیشه
نگران رود سفید رود بودیم
که چرا
پشت دیوار بتنی گیر کرده است؟!

آقا اجازه قرصمان کجاست؟!
ما نگران فرصمان هستیم
ما سلام نگفته
جواب خدا حافظی می شنویم
ما حرف داریم
ما دوست داریم با صدای بلند فریاد بزنیم
قرصمان کجاست؟!
نفس کشیدن زوری شده است
پس دادنش را اختیاری کنید!!!

آقا اجازه
به نظر شما قرصمان دیر نشده؟!
اقا ما زیاد حرف می زنیم
خوب می دانیم
ما زبانمان سرخ است
وکله مان از سبزی بوی قرمه سبزی گرفته
ما بارها گفته ایم:
که زیادیم
نه شاید زیادی هستیم!!
ما کم نبوده ایم
هروقت بودیم محترمانه نیست شدیم
انگشت تحکم همیشه به ما اشاره داشت
ما هوایی شده ایم
نه اینکه تا به حال زمینی بودیم
نه

آقا اجازه
قرصمان را نمی دهید؟!
آخر ما از گفتن واژه های ممنوعه در هراسیم
بارها شنیده ایم
که فلانی در فلان جا فلان حرف را نزده به فلان جایی رفت که فلانی نی انداخت!!
فقط و فقط
نی میداند که کجاست
و تنها چوپان دروغگو زبان نی را میداند
چوپانان دیگر
در خواب بودند

که سگ باوفا همراه گرگ
به گله زد
آقا اگر ادامه بدهیم
دیگر قرص هم سد سخن نمی شود
قرصمان را بدهید
ما حس می کنیم
که یا از مردم آنقدر عقبیم
که مردم کوچک شده اند
یا آنقدر جلوتر
که ما برایشان کوچک شده ایم
آی مردم!!
شما را دوست داریم
شما قرصمان را بدهید!!!

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

3 شعر

 (1)

برای خلق آزادی

                    سر "الف" را هم کلاه گذاشتند

در جمع دوستان

             بارها ویران کردیم و

                               دوباره از نو ساختیم

تمام بیانیه ها را

                در تیررس عموم

                                 پشت درب توالت عمومی حک کردیم

عجبا

          پس از سالها

                     دور آزادی نرده کشیدند تا تعمیرش کنند

(2)

قبول

دروغ اول را من گفتم

                      بعدش تو چرا راست نگفتی؟!

اول من گفتم

            تو فقط سکوت بودی و سکوت

آخر بازی

          تو باخت مرا

                      پنهان کردی

ومن

برد تورا

          در کوچه

                   در خیابان

                            پیش دوست ، آشنا

                                              جار زدم

تو فقط سکوت بودی و سکوت

حرفت را آخر زدی

                  و راست راستی

                                رفتی

(3)

حرفهای راست

              حرفهای کج و معوج

                                   حراف شدیم از بس

                                                  پای منبر و بوق

                                                                 این و آن نشستیم

ساق تخت

          دختران دلمرده

ذهن پسران

          دختر عریان

حرفها فقط

         پایین تنه را به سخره گرفته است

وامانده ام

          از پسری که امیدش

                        فقط سایز سوتین دختری ست

خط به تمام منبرهای بی اعتبار

                       تف به تمام بوقهای ناصور

این یا آن

        دین یا دنیا

              علت کجاست؟!

مهمترین مساله

              پایین تنه را نشانه گرفته است

سکس را به لجن کشیده اند

                       خدا حاضر است

                                  جایی که نطفه ای بسته می شود

علت کجاست؟!

دین یا دنیا

این یا آن